Ben yaşadığım acıyı unutmak isteyen bir insan değilim. Yaşadığım o acı bana yazdırabiliyor. Hayatıma ondan sonra girecek insanların hiçbirini onun kadar sevmeyeceğim biliyorum. Onun yaşattığı acıyı bana hiçbiri yaşatamayacak. Onun için döktüğüm gözyaşını başka hiçbir erkek için dökmeyeceğim. Biliyorum. Üzgünüm. Ben yaralanmış bir insanım. Acımı halen daha yaşıyorum. Yaşamak istiyorum. Bu acı sayesinde yaşadığımı hissediyorum. Beni hayata bağlayan tek şey onun bana yaşattığı acı ve bu acının sonucunda ortaya çıkan yazılarım. Duygularım. O aslında benim duygularımın tam karşılığı. Onu unuttuğumda duygusuz bir insan olacağım. Ondan önce eksik bir insandım. Sadece duygularım eksikti. Onunla birlikte tamamlandım. O beni tamamlayan tek insan. Bana iyi gelen tek insan. Beni anlayan tek insan. Beni yeri gelince yargılayan yeri gelince yargılamayan tek insan.
Ne zaman onunla ilgili yazsam yazılarıma göz yaşımda karışıyor. Bu yaşadığım acının sonucu oluşan göz yaşı değil. Onu sevdiğim için dökülen göz yaşım. Her göz yaşımda onu daha çok seviyorum. Ona daha çok bağlanıyorum.
Üzgünüm ondan sonra hayatıma giren insanlar. Hepinizden özür diliyorum. Sizi onu sevdiğim kadar sevemeyeceğim için....