Hani en çok acı çeken insan hep gülen insan klişesi var ya ben ona cidden bu aralar inanıyorum. Bu aralar genelde hep gülüyorum ama içeri doğru ağlıyorum. Cem Yılmaz'ın içeri doğru sıçma değimi gibi oldu ama evet içime içime ağlıyorum. Neden bilmiyorum.

Bir gün hiç beklemediğim bir yerde infilak eden lpgli araç gibi olacağımdan korkuyorum.

Gülerken ağlamaya başlayacağım.

Ne zaman onu bilmiyorum, kestiremiyorum.

Ağlamak güçsüzlük olduğu için mi tek başımıza kaldığımız zaman ağlıyoruz yoksa tamamen yazılanlar ve bize empoze edilen filmler dizilerden kaynaklı mı bilmiyorum.

Ağlayan insan neden güçsüz olsun ki...

Anlamıyorum.

Ağlamak doğal bir ihtiyaçtır.

Bahanelerin arkasına sığınmadan yapılması gerekir.

Kimse duymasın diye yorgan veya yastık ısırmadan bu eylem gerçekleştirilmelidir.

Ağlamak güzeldir.

Soğuk havada biraz can sıkıcı oluyor.
Özellikle yürürken.